Column Mama in Dordrecht

Klant: www.mamaindordrecht.nl
Vaderdag zonder vader

Gelukkig mis ik je

Ik zou willen dat Vaderdag nog slechts een commerciële bedoening was. Met geld af te doen of eenvoudigweg over te slaan als tegengeluid.

Anouk doet heerlijk mee aan deze, door de handel gestimuleerde, trend. Natuurlijk heeft ze op school een geweldig frutsel bij/aan/door/in elkaar gefröbeld, maar ze vindt niets leuker dan rommeldingetjes kopen en voor de ánder weer uitpakken.
Ook leuk: het hele ontbijt op bed tafereel. Met het liefst lekkernijen die zíj lekker vindt. Dat papa allergisch is voor vitamines, vergeet ze als ze de fles met versgeperst sap naast de hagelslag in het mandje legt. Hagelslag ja. En nee ook dat eet papa niet. Dominique wordt getrakteerd op een mierzoet ontbijt dat Anouk glimmend van trots om half 7 serveert. Ehhh, ook van het vroege opstaan is papa niet. Hij krijgt dus een top dag.

Ja, was Vaderdag nog maar zo onbezonnen en onbekommerd. Zo’n heerlijke, gemaakte dag. Pas als je vader er niet meer is, voel je dat het meer dan dat is. Vaderdag zonder vader… wat moet je daarmee? Anouk zegt heel nuchter: “Nou, dan hoef je geen cadeautje te kopen.”

De laatste Vaderdag, 5 jaar geleden, was ook een van de laatste dagen van mijn vader. “Alweer 5 jaar geleden?,” vraagt iedereen. “Wat gaat de tijd toch snel!”
“Nog maar 5 jaar geleden,” denk ik. Het lijkt alsof het een leven geleden is, er is zoveel gebeurd in die tussentijd. Ja pap, wat zouden we een hoop bij te kletsen hebben. Anouk zou je niet meer herkennen, al heeft ze onmiskenbaar mijn praatjes. En dan onze grootste ondeugd: Sebas. Het is echt jammer dat je van zijn bestaan geen weet hebt.

Liever een overleden vader die gemist wordt dan een levende vader die gemist kan worden.
Ik mis je. Gelukkig, ik mis je.

-xxx-
Karen